آیا باید از دوربین های PTZ استفاده کنید؟

دوربین های PTZ با وجود محبوبیت، اغلب احساس امنیت دروغین را ایجاد می کنند. آنها برای تظاهرات بزرگ، اما اغلب استفاده و استفاده نادرست می شوند.

استفاده از دوربین های PTZ به طور قابل توجهی متفاوت است. ادارات و رستورانهای فست فود به ندرت از دوربین های PTZ استفاده می کنند. با این حال، اکثر دوربین ها در مراکز خرید و نظارت عمومی PTZ هستند. به طور کلی، PTZ ها انتخاب استاندارد برای نظارت بر مناطق عمومی هستند.

مزایای PTZ

· نظارت بر مناطق بزرگ: دوربین PTZ می تواند پان، کج و زوم شده برای پوشش صدها هکتار (چند کیلومتر مربع). این دوربین با دوربین های ثابت که به طور معمول تنها یک منطقه کوچک (چند صد متر مربع) را پوشش می دهد امکان پذیر نیست.

· PTZ ها را می توان بر روی تورها (الگوها) قرار داد که دوربین را به شیوه ای از پیش تعیین شده حرکت می دهد تا مناطق مورد علاقه را جذب کند. به عنوان مثال، در عرض یک دقیقه، دوربین می تواند درب ورودی، دروازه به پارکینگ و فانکشن را بگیرد. تور می تواند به طور نامحدود تکرار شود.

· اپراتورها می توانند دوربین های PTZ را برای ردیابی یک مظنون یا پاسخ به یک حادثه امنیتی کنترل کنند. اپراتور می تواند برای مشاهده و ضبط جزئیات دقیق مانند ویژگی های صورت یا شماره پلاک زوم کند. اپراتور همچنین می تواند یک مظنون در یک منطقه بزرگ را دنبال کند.

· از آنجا که PTZ ها می توانند یک منطقه وسیع را پوشش دهند، این هزینه هزینه هر منطقه را کاهش می دهد.

· افراد دوست داشتنی PTZ آنها نزدیکترین چیزی است که صنعت نظارت به فیلم های ویژه می دهد (نمایش نسخه ی نمایشی بالا را ببینید). این باعث می شود مردم در مورد پتانسیل هیجان زده شوند.

معایب PTZ ها

· PTZ ها می توانند تنها در جایی که آنها در حال جستجو هستند را ببینند و ثبت کنند. در حالی که PTZ دارای پتانسیل برای مشاهده مناطق بسیار زیاد است، در هر زمان خاص، آن را تنها پوشش منطقه دوربین ثابت. اگر PTZ در یک تور به در ورودی نگاه می کند و یک رویداد در دروازه خودرو اتفاق می افتد، آن رویداد از دست رفته (و برعکس) است.

· مسائل مربوط به سرویس: از آنجا که PTZ ها دستگاه های مکانیکی پیچیده هستند، تماشای خدمات مکرر و کوتاه تر (در مقایسه با دوربین های ثابت) تمایل دارند.

· هزینه های ذخیره سازی بالا: از آنجا که PTZ ها به طور مداوم حرکت می کنند، استفاده از ذخیره سازی آنها تمایل دارد تا 2 تا 4 برابر بیشتر از یک دوربین ثابت با فرکانس و رزولوشن معادل باشد. ضبط فیلم بر اساس حرکت انجام نمی شود (یا پس انداز کمی از زمان ادامه حرکت دوربین). علاوه بر این، حرکت رمزگذاری نیاز به نرخ بیت بالاتر برای حفظ کیفیت تصویر.

کیفیت تصویر ضعیف: کیفیت تصویر PTZ اغلب از دوربین های ثابت ضعیف تر است، به ویژه هنگامی که از زوم در می آید. این احتمالا نتیجه اندازه های کوچک تر تراشه (1/4 "برای PTZ در مقابل 1/3" اینچ در دوربین های ثابت) و خیلی بیشتر طول کانونی در PTZ ها (فاصله کانونی بیش از 50mm برای PTZ حرفه ای رایج است).

· قرار دادن PTZ معمول است. اپراتورها به طور مرتب PTZ را در موقعیت های مختلف قرار می دهند. در حالی که با استفاده از قابلیت "خانه" می توان این را حل کرد، بسیاری از سیستم ها به درستی از این استفاده نمی شوند.

· کارهای نامناسب بر روی شبکه های IP: کنترل PTZ های مکانیکی بسیار حساس به تأخیر است. اگر تأخیر بیش از یک قطعه از یک ثانیه باشد، کنترل PTZ بسیار دشوار است. این یک مسئله برای سیستم های آنالوگ سنتی نیست، بلکه یک مشکل رو به رشد برای ویدیو آی پی است. علاوه بر این، مشاهده شبکه اغلب نیاز به کنترل های PTZ صفحه نمایش است که برای اپراتور برای استفاده بسیار سخت تر است. با استفاده از جوی استیک USB و بهینه سازی سازنده برای کاهش تاخیر، این مشکلات می تواند تا حدی حل شود. با این حال، این یک مشکل مکرر با شبکه های IP است.

· هزینه بالاتر هر دوربین: در حالی که یک دوربین ثابت ممکن است هزینه 200 تا 500 دلار باشد، دوربین PTZ با زوم 15 برابر یا بیشتر می تواند 1500 دلار تا 3000 دلار هزینه کند. افزایش هزینه قابل توجه است.

· نسخه ی نمایشی غیر واقعی از برنامه های واقعی است. در حالی که برای دیدن یک ساختمان یک مایل دور، این توانایی به ندرت مشکلات امنیتی واقعی را برای کاربران حل می کند.

به طور کلی، PTZ ها از یک رشته مسائل مربوط به لجستیک رنج می برند که از تجدید نظر بالقوه در دمو ها کاسته می شود.

جایگزینی برای PTZ ها

دوربین های IP مگاپیکسل به عنوان جایگزینی برای PTZ ظاهر می شوند، اما مسائل باقی می مانند.

پتانسیل اولیه دوربین های مگاپیکسل این است که از بین بردن مشکل که PTZ ها فقط می توانند مشاهده / ضبط در جایی که آنها در حال حاضر به دنبال. در مقابل، از آنجاییکه دوربین های مگاپیکسل از زوم دیجیتال استفاده می کنند، مشاهده روی منطقه ثبت نمی شود. همچنین، از زمانی که دوربین های مگاپیکسل پیچیدگی مکانیکی PTZ را از بین می برند، هزینه های آنها پایین تر است (حتی برای چند مگاپیکسل) و مسائل مربوط به سرویس باید کمتر باشد.

با این حال، دوربین های مگاپیکسل نمی توانند نزدیک به منطبق بودن پوشش دوربین PTZ نزدیک شوند. حتی با داشتن تعداد پیکسل بسیار بالاتر از یک دوربین مگاپیکسل، بعید است که چیزی بیشتر از معادل زوم اپتیکال 2x یا 3x فراهم کند. علاوه بر این، در حالی که فروشندگان مگاپیکسل ادعا می کنند که دوربین های مگاپیکسلی قطعنامه 20 تا 60 دوربین تعریف استاندارد را ارائه می کنند، جزئیات تصویر موثر به هیچ وجه نزدیک نیست (به ویژه در شرایط نور کم).

در حالی که مگاپیکسل مطمئنا وضوح و پوشش بیشتر در مورد دوربین های ثابت را ارائه می دهد، دلیل کمی برای این باور است که دوربین های مگاپیکسل می توانند به طور کامل استفاده از PTZ را از بین ببرند.

بهترین گزینه برای PTZ ها

با توجه به این ملاحظات، PTZ ها بهتر کار می کنند:

· سازمان دارای اپراتورهای اختصاص داده شده برای نظارت بر سیستم های امنیتی است. اگر شما یک خرده فروش بزرگ جعبه یا ورزشگاه ورزشی هستید و دارای اپراتورهای اختصاص داده شده برای نظارت هستند، PTZ ها معنی می دهند. دوربین های PTZ اجازه می دهد اپراتورها برای نظارت بر مناطق بیشتر. با این حال، اگر به ندرت سیستم امنیتی را نظارت می کنید و عمدتا از آن برای تحقیقات استفاده می کنید، دوربین های مگاپیکسل یک جایگزین ارزشمند برای بررسی هستند.

· سازمان دارای یک منطقه واقعا بزرگ است که باید پوشش داده شود. چنین مناطق بزرگ حتی ممکن است با دوربین های مگاپیکسل هم عملی باشد. فقط یک PTZ به شما محدوده مورد نیاز را می دهد (تا زمانی که شما مانیتور فعال داشته باشید). با این حال، اگر شما دارای یک منطقه اندازه متوسط (مانند یک پارکینگ با چند فضایی چندین)، دوربین های یک یا دو دوربین مگاپیکسلی احتمالا ارزان تر و موثرتر هستند.